Plangebied De Bunders te Groningen

De bodemopbouw in het plangebied bestaat uit kwelderafzettingen waarin vegetatiehorizonten voorkomen. Uit de onderste vegetatiehorizont zijn drie kleine stukjes terpaardewerk uit de (late) ijzertijd-Romeinse tijd verzameld. In het zuidelijke deel van het plangebied komen veel bodemverstoringen voor. Centraal in het plangebied lag een huisplaats, tevens een AMK-terrein, die vanaf de late middeleeuwen bewoond is geweest. Ten oosten hiervan zijn sloten, funderingen, goten, een kuil gevonden, die vondsten bevatten uit voornamelijk de tweede helft van de 18e eeuw. Ook zijn hier enkele oudere vondsten gedaan, uit de late middeleeuwen en de 17e eeuw. De aangetroffen resten komen niet voor op historische kaarten. De sloot waarin funderingen zijn gevonden ligt in het verlengde van het noordelijke deel van de gracht om de verhoogde huisplaats. Mogelijk heeft deze gracht verder naar het oosten doorgelopen en maken de funderingen deel uit van een toegangspoortgebouw. De vondsten bestaan uit gebruiksaardewerk, bouwmateriaal, kleipijp, glas, natuursteen, dierlijk bot en metaal. Uit de 17e en 18e eeuw is aardewerk, glaswerk, kleipijp, dierlijk bot van rund en natuursteen gevonden in sporen ten oosten van de huisplaats. Hierbij gaat het om gebruiksafval. Het vensterglas, dakpanfragmenten, wandtegels, plavuizen en een handgesmede spijker vormen de restanten van 17e- 18e eeuwse bebouwing op deze locatie, waarschijnlijk van de omgrachte huisplaats (of borg) die toen ten oosten van het plangebied stond.