De Nieuwe Munt te Tegelen

<p>In eerste instantie is voor het terrein “De Nieuwe Munt” in Tegelen een bureau- en inventariserend veldonderzoek uitgevoerd door Synthegra. Op basis van de resultaten van dit onderzoek is voor het zuidelijk deel van het plangebied een proefsleuvenonderzoek geadviseerd. Op dit terreindeel werden resten verwacht van een voorburcht van een mottekasteel dat ten westen van het plangebied ligt. Het ADC heeft tijdens het proefsleuvenonderzoek een beperkt aantal archeologische indicatoren aangetroffen. Het betrof hier egalisatielagen, een greppel en een kuil. Uit deze lagen kwam materiaal uit de late middeleeuwen –nieuwe tijd. Op basis van deze resultaten en het vermoeden dat op deze locatie mogelijk een motte-terrein aanwezig was, is besloten tot vervolgonderzoek. Dit onderzoek bestond uit een archeologische begeleiding en een opgraving, verdeeld over twee deelgebieden.</p><p>De archeologische begeleiding is uitgevoerd in het zuidelijk deelgebied. Tijdens dit onderzoek zijn een door mensen opgebrachte of geroerde laag aangetroffen met laat-middeleeuws aardewerk (13e – 15e eeuw) en een jongere greppel (spoor 5) met baksteenresten uit vermoedelijk de 15e tot 17e eeuw aangetroffen. De gebogen loop van deze greppel deed vermoeden dat deze rond een cirkelvormig tot ovaal terrein liep, dat mogelijk deel uitmaakte van een laatmiddeleeuwse kasteel-complex. Om de aard en functie van de greppel en het daarbinnen gelegen terrein vast te stellen is tijdens de definitieve opgraving in het noordelijk deelgebied een sleuvenkruis gelegd over het terreingedeelte dat door de greppel omsloten zou zijn. Daarnaast is onderzocht waarom de greppel aan de zuidwestzijde niet in de noord-zuid lopende proefsleuf van het ADC is waargenomen, aansluitend op de werkput van het Synthegra-onderzoek.</p><p>De gezochte greppel met gebogen loop zette zich naar het westen op een dieper niveau, dan de proefsleuf van het ADC. Het westeinde is niet getraceerd. Door verstoring in het noordelijk deelgebied kon niet worden vastgesteld of de greppel rond een terrein liep of oostwaarts afboog langs het 19e eeuwse bosperceel. Stratigrafisch lijkt de greppel post-middeleeuws en aan de hand van vondstmateriaal. Op het al of niet omsloten “binnenterrein” zijn geen gebouw- of bewoningssporen aangetroffen. Wel zijn er sporen van betreding en landbouw of tuin-aanleg aanwezig, die mogelijk teruggaan tot de late middeleeuwen. Het is wel waarschijnlijk dat de greppel vroeger aansluiting met de buitengracht van het ten westen gelegen kasteelterrein heeft gehad. Alle aangetroffen greppels, inclusief de hierboven beschreven greppel, zijn vermoedelijk gebruikt voor de ontwatering van het drassige gebied dat in gebruik was als bos, bouwland en weiland.</p><p>De aangetroffen ophogingspakketten/greppels zijn niet direct in verband te brengen is met de aanleg van tuinen rond het landhuis in de 18e eeuw. Uit het vondstmateriaal (vondst 30) blijk dat de oudst mogelijke datering voor de ophogingslagen in de 12e eeuw moet worden geplaatst.</p><p>Het plangebied ligt grotendeels in een oude Maasgeul, waarvan de ondergrond uit matig fijn zand bestaat met houtresten. In deze geul ligt een depressie, waar vermoedelijk een beek doorheen heeft gestroomd en veen is gevormd. De veendepressie is afgedekt door diverse ophogingslagen die dateren uit de nieuwe tijd. Vermoedelijk zijn deze lagen opgebracht, omdat ze de laaggelegen, vochtige geul als weiland- en/of bouwland wilde gebruiken. Buiten de oude Maasgeul is op de zandige terrasafzettingen van de Maas een zandige kleilaag afgezet. Deze terrasafzettingen zijn ook afgedekt met ophogingslagen. Gezien de ligging in de oude Maasgeul was de oorspronkelijke bodem waarschijnlijk een poldervaaggrond in zandige klei. De oorspronkelijke bodem was echter niet aanwezig. In plaats daarvan zijn ophogingslagen aangetroffen met daaronder de natuurlijke rivierafzettingen.</p>