Bellsingel 51, Schiphol-Rijk (gemeente Haarlemmermeer)

<p>Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde archeologische verwachting opgesteld. In de diepe ondergrond van het plangebied bevindt zich een paleo-dekzandlandschap, waarin mogelijk archeologische resten van jager-verzamelaars uit de periode Laat-Paleolithicum t/m Vroeg-Mesolithicum kunnen worden aangetroffen. Het potentieel archeologisch niveau is naar verwachting rond 11,5 m –NAP (circa 7,0 –mv) aanwezig. Eventuele vindplaatsen zijn voornamelijk herkenbaar aan een strooiing van fragmenten vuursteen, houtskool en al dan niet verbrand bot. Ze kunnen goed geconserveerd zijn, met name daar waar het dekzandlandschap geleidelijk is verdronken en is afgedekt met de Basisveen Laag. In hoeverre deze afdekking in het plangebied aanwezig is en sprake is van een intact en voor de toenmalige bewoners aantrekkelijk dekzandlandschap, is niet bekend.
In de periode Midden-Mesolithicum tot en met Midden-Neolithicum bevond zich ter plaatse van het onderzoeksgebied een getijdenlandschap met mogelijk bewoonbare kreekruggen. Een uitloper van een kreekrug lijkt zich op basis van de Bodemkundige Overzichtskaart van de Haarlemmermeer (1954) in het uiterste noorden van het plangebied te bevinden. Een potentieel archeologisch niveau zal zich manifesteren als een vegetatiehorizont of een gerijpt dan wel ontkalkt niveau in het Laagpakket van Wormer. Eventuele vindplaatsen zijn voornamelijk herkenbaar aan fragmenten vuursteen, houtskool, al dan niet verbrand bot, verbrande leem en aardewerkfragmenten. Omdat dergelijke vindplaatsen slechts door een dunne laag jongere getijdenafzettingen afgedekt zullen zijn, is de kans groot dat zij door landbouwkundige grondbewerking zijn aangesneden en zijn eventuele vondsten aan de oppervlakte komen te liggen. Desondanks zijn in de Haarlemmermeer nog geen aanwijzingen voor dergelijke vindplaatsen bekend, ook niet op locaties waar deze op basis van de bodemopbouw wel aanwezig zouden kunnen zijn. Bovendien lijkt het Laagpakket van Wormer in het plangebied op basis van sonderingsgegevens hoofdzakelijk uit slappe kleien te bestaan. Dergelijke afzettingen worden met de betrekking tot de aanwezigheid van archeologische vindplaatsen als weinig kansrijk beschouwd. Een eventuele in het uiterste noorden aanwezige kreekrug zal bij de aanleg van de waterpartij zijn verstoord.</p><p>
In de periode Laat-Neolithicum tot en met Vroege Middeleeuwen trad een sterke vernatting van het landschap op en vond als gevolg van het afnemen van de invloed van zee op grote schaal veenvorming plaats. Vermoedelijk bood het drassige landschap geen gelegenheid voor bewoning. Bovendien is het tot 4 m dikke veenpakket als gevolg van laatmiddeleeuwse verveningen en het ontstaan en de uitbreiding van het (Oude) Haarlemmermeer vrijwel geheel verdwenen en zijn geen vindplaatsen uit genoemde periode (meer) te verwachten. Wel kunnen onderdelen van schepen of visgerei uit de periode dat het onderzoeksgebied deel uitmaakte van het (Oude) Haarlemmermeer, vermoedelijk vanaf de 16e of 17e eeuw, worden aangetroffen. Dergelijke resten zijn echter met de gebruikelijke prospectieve methoden nauwelijks op te sporen.</p><p>
Uit de periode na halverwege de 19e eeuw, toen de Haarlemmermeer was drooggemalen, kunnen restanten van gedempte sloten aangetroffen worden, die de oorspronkelijke verkaveling representeren. Resten van historische bebouwing worden niet verwacht.</p>