ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตแบบออนไลน์ต่อภาวะซึมเศร้าในนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย

การวิจัยกึ่งทดลองในครั้งนี้ แบบออนไลน์ต่อภาวะซึมเศร้าในนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในจังหวัดนครสวรรค์ ภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2565 คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์คัดเข้า จำนวน 60 คน ที่ ทั้งเพศหญิงและเพศชาย แล้วสุ่มอย่างง่ายเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คน กลุ่มทดลองได้รับการเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตแบบออนไลน์ที่ผู้วิจัยได้พัฒนาตามแนวคิดจอม และคณะ ประกอบด้วย 8 กิจกรรม ดาเนินกิจกรรม 1 ครั้ง/สัปดาห์ ครั้งละ 90 นาที รวมระยะเวลาทั้งสิ้น 8 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมจะได้รับการดูแลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) การเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตแบบออนไลน์ 2) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 3) แบบประเมินภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น แปล เป็นภาษาไทยโดยอุมาพรตรังสมบัติ(2540)โดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติทดสอบค่าที(t-test) สรุป ผลการวิจัยได้ดังนี้1) ค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะซึมเศร้าของกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมการเสริมสร้าง ความรอบด้านสุขภาพจิตแบบออนไลน์ มีค่าเฉลี่ย (M = 36.50, SD = 5.53) ต่ำกว่าก่อนการทดลอง (M = 40.37, SD = 7.70) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 2.04, p<.05) 2) ผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะซึมเศร้าของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ระหว่างก่อนและหลังที่ได้รับโปรแกรมการเสริมสร้างความรอบด้านสุขภาพจิตแบบออนไลน์ ของกลุ่ม ทดลอง (̅D1 = -3.87, SD = 10.41) กับกลุ่มควบคุม (̅D2= 1.13, SD = 8.73) มีความแตกต่างกันอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -2.02, p < .05) สรุปได้ว่า โปรแกรมการเสริมสร้างความรอบด้านสุขภาพจิตแบบออนไลน์มีประสิทธิผล ทำให้ภาวะซึมเศร้าของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ลดลงได้มากกว่าการได้รับการดูแลตามปกติ