Archeologisch onderzoek Kerkstraat 16a te Beesel

In opdracht van Dhr. A. Speelberg heeft Geonius Archeologie in december 2017 een archeologisch onderzoek uitgevoerd voor het plangebied Kerkstraat 16a te Beesel, gemeente Beesel. Het onderzoek bestond uit een bureauonderzoek en een Inventariserend Veldonderzoek overig (IVO-O) karterende fase door middel van boringen. Aanleiding voor het uitvoeren van het bureauonderzoek is de aanvraag van een omgevingsvergunning ten behoeve van de bouw van een vrijstaande woning. Het bureauonderzoek heeft uitgewezen dat het plangebied op een Allerød terras ligt dat tussen 12.850 en 13.900 jaar geleden gevormd is. De bodem bestaat hier uit radebrikgronden, oude rivierkleigronden ontwikkeld in fijnzandige lichte zavel. Het plangebied is deels bebouwd en deels verhard. Voor zover kon worden achterhaald is het plangebied in het verleden in gebruik geweest als bouwland. Het plangebied is onderdeel van een AMK-terrein. Het betreft een terrein met bewoningssporen uit de Late Middeleeuwen tot en met de Nieuwe Tijd, namelijk de historische kern van Beesel. Uit het plangebied zelf zijn geen archeologische gegevens bekend. Op grond van de verzamelde gegevens is voor het plangebied een lage verwachting opgesteld op het voorkomen van vindplaatsen uit het Paleolithicum, het Mesolithicum en een middelhoge verwachting voor vindplaatsen uit het Neolithicum, Bronstijd, IJzertijd, Romeinse Tijd, Vroege Middeleeuwen, Late Middeleeuwen en de Nieuwe Tijd. Het IVO-O heeft uitgewezen dat de bodem in het plangebied blijkt te zijn opgehoogd. Een duidelijke bouwvoor alsmede een duidelijke briklaag konden niet worden onderscheiden. De dikte van de ophogingslaag varieerde tussen 70 en 140 cm. Alleen in het uiterst noordoostelijke deel is sprake van een duidelijk bouwvoor van 30 cm dikte. Verder bleek de bodem niet te zijn verstoord. Tijdens het IVO-O zijn 22 archeologische indicatoren aangetroffen, bestaande uit 19 fragmenten keramiek, 1 fragment glas, 1 fragment (verbrand) vuursteen en 1 fragment (verbrand) grind. Zeven fragmenten aardewerk worden gedateerd in de Late Middeleeuwen-Nieuwe tijd en een fragment in de Middeleeuwen. Het betreft een fragment Elmpter aardewerk daterend vanaf de 14de eeuw. De overige fragmenten worden gedateerd in de Nieuwe tijd. De fragmenten steen konden niet nader worden gedateerd. De indicatoren zijn aangetroffen in de Aan-horizont en in de overgangslaag tussen de Aan en BC-horizont die zeer geleidelijk verloopt. Op grond van de resultaten van het onderzoek wordt geen archeologisch vervolgonderzoek aanbevolen. Wel wordt aanbevolen om de werkgroep archeologie van de Heemkundevereniging Maas en Swalmdal de mogelijkheid te bieden de graafwerkzaamheden te begeleiden en de uitgegraven bouwput te inspecteren op het voorkomen van archeologische waarden