Oostbuurtseweg nabij 49 en 53, De Lier (gemeente Westland)

ADC ArcheoProjecten heeft in mei 2021 een bureauonderzoek uitgevoerd naar de kans op de aanwezigheid van archeologische waarden op de locatie Oostbuurtseweg nabij 49 en 53 in De Lier, gemeente Westland. Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Uit de aardkundige gegevens blijkt dat het plangebied deel uitmaakte van een getijdengebied. Op de in de diepere ondergrond aanwezige kleiige afzettingen heeft zich vanaf de Bronstijd een uitgestrekt veengebied gevormd. Op het veen (Hollandveen Laagpakket binnen Formatie van Nieuwkoop) kan in de Midden-/Late IJzertijd, als het oppervlak door de vorming van getijdengeulen goed ontwaterd was, bewoning hebben plaatsgevonden. Een archeologisch niveau zal zich manifesteren als een veraarde veenlaag met daarin archeologische vondsten zoals houtskool, aardewerk, puinspikkels, metaal en dierlijk bot. In de Romeinse tijd werd bij voorkeur gewoond op de hoger gelegen oeverwallen van de veenkreken. Indien in het plangebied sprake is van fossiele kreeksystemen, moet op de kleiige oeverafzettingen rekening worden gehouden met bewoningssporen uit deze periode. Een archeologisch niveau zal zich manifesteren als een gerijpte, humeuze kleilaag met daarin archeologische indicatoren. De meeste typen vondsten kunnen door de ligging beneden de grondwaterspiegel goed geconserveerd zijn. De kans bestaat echter dat de top van het veen of de top van de oeverafzettingen en daarmee het archeologisch niveau tijdens laatmiddeleeuwse inbraken van de zee geheel of gedeeltelijk is geërodeerd. Vanaf de Laat-Romeinse tijd trad een sterke vernatting op, waardoor het gebied vermoedelijk ongeschikt werd voor bewoning. De kans op de aanwezigheid van resten uit de Vroege Middeleeuwen wordt daarom als laag ingeschat. In de 12e eeuw drong de zee via verschillende vloedkreken het veengebied binnen waarbij de Lee actief werd en ter plaatse van het onderzoeksgebied kleiige dekafzettingen (Laag van Poeldijk) werden gevormd. Deze afzettingen hebben op basis van profielen van de in het plangebied verrichte milieukundige boringen een dikte van circa 1,0 tot 1,5 m en vormen het huidige maaiveld. In en direct onder de bouwvoor moet rekening worden gehouden met archeologische resten uit de Late Middeleeuwen en de Nieuwe tijd. Op basis van oude kaarten zullen deze enkel uit sporen van agrarisch gebruik van de locatie, zoals greppelsystemen en sporen van percelering, bestaan. Bewoningssporen en dijkophogingen zijn in het plangebied niet te verwachten. Uit gegevens van milieukundige boringen is af te leiden dat de bovenste circa 50 cm van het bodemprofiel is verstoord. Ter plaatse van de silo’s en de funderingen van de aanwezige bebouwing en kassen moet echter rekening gehouden met diepere verstoringen.