Sint-Michielsgestel, Halder 31-33. Archeologische begeleiding

<p>In het plangebied Halder 31-33 te Sint-Michielsgestel is tijdens sloopwerkzaamheden en het uitgraven van een bouwput in april 2012 een archeologische begeleiding uitgevoerd. Het doel van het onderzoek is om tot een inventarisatie en karakterisering en tot het documenteren van de aan- dan wel afwezigheid van archeologische waarden in het plangebied te komen. Hierbij dienen de in het Programma van Eisen opgestelde onderzoeksvragen te worden beantwoord. Deze vragen zijn toegespitst op de in Halder gelegen vicus en eventuele opvolgende bewoningsfasen in de laat Romeinse tijd/vroege middeleeuwen en de late middeleeuwen/nieuwe tijd. Halder is een bekende Romeinse vicus. Vici zijn een in Nederland zeldzaam fenomeen welke nog nauwelijks onderzocht zijn. Het heeft dan ook de voorkeur dit soort vindplaatsen te beschermen en indien dit niet mogelijk is een opgraving uit te laten voeren. In voorliggend geval is gekozen om in het plangebied een archeologische begeleiding te laten plaats vinden omdat de kans aanwezig was dat de grond in het geheel verstoord was door eerdere bouwactiviteiten. Onder een circa 1 m dik verstoord pakket bevindt zich een cultuurlaag uit de Romeinse tijd die de natuurlijke ondergrond (C-horizont) afdekt. Met een graafmachine met gladde bak is de bouwput vanaf de cultuurlaag ontgraven. Omdat al spoedig bleek dat er grote hoeveelheden sporen en vondsten in het plangebied aanwezig waren, is in overleg met de bevoegde overheid besloten niet de gehele bouwput op diepte aan te leggen. Hiervoor is gekozen zodat de archeologische resten in het kader van de begeleiding niet onnodig zouden worden verstoord en, indien behoud in situ geen optie is, tijdens een opgraving onder meer gecontroleerde omstandigheden kunnen worden blootgelegd en opgegraven. De sporen en vondsten die zijn aangetroffen zijn volledig gedocumenteerd. In de C-horizont zijn sporen uit de Romeinse tijd en nieuwe tijd en mogelijk de middeleeuwen aangetroffen. Het gaat hierbij om paalsporen, kuilen, greppels en waterputten. In deze fase van het onderzoek kunnen nog geen structuren worden vastgesteld. Tevens zijn sporen aangesneden waarvan het nu niet mogelijk is ze goed te interpreteren. Het vondstmateriaal bestaat uit een grote hoeveelheid aardewerk en daarnaast komt bouwkeramiek, glas, natuur- en vuursteen, metaal, (metaal-) slak en dierlijk bot voor. De vondsten zijn grotendeels in de Romeinse tijd te dateren. Een deel van het aardewerk dateert echter uit de (volle) middeleeuwen en nieuwe tijd evenals wat fragmenten bouwkeramiek en enkele stukken glas. In het veld is, in samenspraak met de bevoegde overheid, reeds vastgesteld dat de aangetroffen restanten behoudenswaardig zijn. Om deze reden is de werkput slechts deels verdiept (67 m2) tot op het sporenniveau en zijn geen sporen gecoupeerd. Gepoogd is de cultuurlaag zo veel mogelijk intact te laten zodat deze in een latere fase beter onderzocht kan worden. Het advies van BAAC bv is dan ook om de archeologische resten te beschermen door middel van behoud in situ. Indien dit niet mogelijk is, dienen de resten ex situ bewaard te blijven wat inhoudt dat een opgraving dient plaats te vinden. De binnen de bouwput aan het licht komende gegevens dienen te worden gedocumenteerd en het materiaal dient veilig gesteld te worden om daarmee informatie te behouden die van belang is voor de kennisvorming over het verleden.</p>