Waterberging Hoekpolder. Aanvullend Archeologisch Bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek

<p>Booronderzoek van een mogelijke middeleeuwse terp ter bepaling van voorwaarden voor de inrichting van de omgeving als calamiteiten-waterberging voor het Hoogheemraadschap Delfland.<br>De boringen en de voorgaande onderzoeken in de omgeving van de verhoging geven geen indicatie voor de aanwezigheid van archeologische resten. De boringen laten niet dezelfde opbouw zien als bij de eerder aangetroffen terp. Daar werd een door het terplichaam geconserveerde middeleeuwse veenlaag - de zogenaamde Hoekpolderlaag - aangetroffen (Houkes, Koot en Dorenbos 2007). Die laag ontbreekt hier echter. Weliswaar is er een humeuze, kleiige laag in het kleidek, die lijkt op een restant van de Hoekpolderlaag zoals die in de omgeving van de terp werd aangetroffen, maar in detail verschilt deze humeuze laag van het restant van de Hoekpolderlaag.<br>De diepere ondergrond kent een andere opbouw als onder de terp: de veenlaag is dunner en het Laagpakket van Walcheren bevat meer zandlagen. Hieruit valt te concluderen dat de bodem hier lager lag dan de bodem onder de terp ten tijde van de verschillende klei-afzettingen. Waarschijnlijk is dit een depressie geweest naast het veenkussen, dat door het veen van de Hoekpolderlaag is gevormd.<br>Vanaf het einde van de Middeleeuwen ontwaterde en oxideerde het veen (de Hoekpolderlaag en de onderliggende veenlagen), waardoor het sterk in volume afnam. De klei en het zand namen veel minder in volume af, zodat er sprake was van landschapsinversie. De hoger gelegen veenkussens lagen nu lager dan de depressies en geulen waarin zand en klei werd afgezet. De verhoging lijkt onderdeel te zijn van een rug, op de grens van een gebied van klei op veen en kleigronden, die het gevolg is van de landschapsinversie. De verhoging is dus waarschijnlijk natuurlijk.<br>Op basis van deze prospectie zijn er geen aanwijzingen dat in en rond de verhoging archeologische sporen aanwezig zijn. In de praktijk blijkt dat archeologische prospectie door middel van boringen niet altijd betrouwbaar is. Maar het is nu eenmaal niet mogelijk, of wenselijk, om het onderzoeksterrein volledig op te graven. Het wordt aanbevolen het grondwerk door het Bureau Monumentenzorg en Archeologie van de gemeente Rijswijk te laten begeleiden. Die begeleiding heeft als doel het prospectief onderzoek te controleren. Mochten alsnog sporen gevonden worden dan dienen die gedocumenteerd te worden.</p>