Een Aanvullend Archeologisch Onderzoek aan de Kloosterstraat te IJsselstein, gemeente IJsselstein (U.).

Op basis van het vondstmateriaal kan worden verondersteld dat het deel van IJsselstein waarin het onderzoeksterrein gelegen is, voor het eerst in gebruik werd genomen in de late 13e of vroege 14e eeuw. In totaal is ´e´en ophogingspakket waargenomen dat aan deze periode kan worden toegeschreven. Uit de sporen- en vondstdichtheid valt indirect af te leiden dat de menselijke activiteit tijdens deze periode extensief en primair agrarisch van aard was. Mogelijk raakt in het begin van de 14e eeuw het gebied bewoond, getuige de toename in sporen en vondstmateriaal in de kleilagen die de eerste ophogingslaag afdekken. De sporen en vondsten doen vermoeden dat we te maken hebben met een intensief gebruikt huiserf. De voedseleconomie was in deze periode agrarisch, getuige de botanische en archeozoölogische resten. De begraven kalveren, de fosfaatrijke lagen en de hoeveelheid mest in de grote kuil vormen aanwijzingen dat vee in de directe omgeving geweid of gestald werd.Het onderzoek toonde op een hoger niveau een aantal structurele overblijfselen van het voormalig kloostercomplex. De meter dikke muur die voor een deel is vrijgelegd, maakte samen met de veronderstelde stiepen deel uit van een mogelijke kloosteromgang. Er valt echter niet uit te sluiten dat deze muur aan de westzijde een tegenhanger kende. Dit idee wordt ondersteund door het feit dat het profiel van werkput 2 vanuit het toenmalige maaiveld een ingraving toont die wellicht voor een tegenhangend fundament gegraven is. Dit kan eventueel door toekomstig onderzoek worden achterhaald.Het bodemarchief bevat een schat aan informatie betreffende de vroege stedelijke ontwikkeling van IJsselstein en een bescherming van een dergelijk archief is zeker op zijn plaats. Het aangetroffen ongeschonden fundament van één van de kloostergebouwen levert de verwachting dat zich binnen het plangebied meerdere structurele resten van het klooster in situ bevinden. Dit houdt in dat het bodemarchief gegevens bevat die een reconstructie van een deel van het kloostercomplex mogelijk maken. Ook voor deze resten is de wens voor bescherming legitiem. Een planinpassing is in dit kader dan ook zeker te bepleiten. Indien dit niet tot de mogelijkheden kan behoren is het wenselijk om het bedreigde terreindeel in zijn geheel te onderzoeken en op een gedegen wijze archeologisch in kaart te brengen. Over de verdere implicaties van de onderzoeksgegevens kan echter slechts door het bevoegd gezag, in deze de provincie in de persoon van drs. R. Kok, een juiste inschatting worden gedaan.

基于本次考古发掘出土的遗物遗存，可推断研究地块所在的伊塞尔施泰因（IJsselstein）片区最早的人类活动时段为13世纪末或14世纪初。本次勘探共发现一处可归属该时期的抬升堆积（ophogingspakket）。通过遗迹密度与遗物密度数据，可间接推知该时期人类活动以粗放型农业为主，且规模较大。14世纪初该区域或已有人类定居，这一结论可从覆盖首个抬升堆积层的黏土层中遗迹与遗物数量的显著增加得到佐证。各类遗迹与遗物均表明，此处应为一处使用强度较高的住宅基址。该时期的食物生产以农业为主，植物考古遗存与动物考古遗存均可为此提供佐证：掩埋的幼牛遗骸、富磷地层以及大型坑穴内大量的粪便堆积，均暗示当时牲畜在该区域附近被放牧或圈养。
本次考古勘探还在更深地层发现了原修道院建筑群的多处结构遗存。已揭露的厚达一米的墙体，结合推测存在的柱基，共同构成了疑似修道院内院的组成部分。但无法排除该墙体在西侧存在对应墙体的可能性：2号探方（werkput 2）从当时地表算起的剖面显示存在一处挖掘沟槽，该沟槽或为对应基础的开挖痕迹，这一发现可为该推测提供支撑。该推测可通过未来的考古勘探予以验证。
该地层档案（bodemarchief）蕴藏着大量关于伊塞尔施泰因早期城市发展的信息，对这类考古地层档案进行保护实属必要。本次发掘揭露的某座修道院建筑的完整基础，暗示规划区域内可能存在多处该修道院的结构遗存且均保存原位（in situ）。这意味着该地层档案包含可用于复原该修道院部分建筑群的相关数据，对这些遗存进行保护同样具有合理性。因此，在此框架下推行规划适配方案实属应当。若无法实现该方案，则需对受威胁的地块进行全面考古勘探，并以严谨规范的方式完成考古测绘。不过，关于本次勘探数据的进一步解读，仅能由主管部门——即代表荷兰乌得勒支省的R·科克硕士（drs. R. Kok）——作出准确评估。