ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการใช้งานเทคโนโลยีเช็คอินด้วยตนเองผ่านตู้คีออสของคนไทย: กรณีศึกษาสนามบินในส่วนภูมิภาค

การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการใช้งานเทคโนโลยีเช็คอินด้วยตนเองผ่านตู้คีออสของคนไทย กรณีศึกษาสนามบินในส่วนภูมิภาค อาทิ สนามบินสุราษฎร์ธานี, สนามบินนครศรีธรรมราช, สนามบินอุดรธานี สนามบินขอนแก่น และสนามบินพิษณุโลก โดยวิเคราะห์ปัจจัยด้านปฏิกิริยาทางจิตวิทยา (Psychological Reactance) ประกอบด้วย การบังคับให้ผู้ใช้งานปฏิเสธการรับบริการรูปแบบเดิม (Force to Reject The Current Full Service) การบังคับให้ผู้ใช้งานยอมรับเทคโนโลยีบริการตนเอง (Force to Accept The New SST) ที่มีต่อเทคโนโลยีการให้บริการด้วยตนเองร่วมกับปัจจัยต่าง ๆ ได้แก่ แบบจำลองการยอมรับเทคโนโลยี (TAM) ประกอบด้วย การรับรู้ถึงความง่ายในการใช้งาน (Perceived Ease of Use) และการรับรู้ถึงประโยชน์ (Perceived Usefulness) ปัจจัยการรับรู้ลักษณะของเทคโนโลยีการให้บริการด้วยตนเอง ประกอบด้วย การรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรม (Perceived Behavioral Control) การรับรู้ความเพลิดเพลิน (Perceived Enjoyment) และการรับรู้ความเข้ากันได้ (Perceived Compatibility) ปัจจัยด้านลักษณะส่วนบุคคล ประกอบด้วย ความวิตกกังวลด้านเทคโนโลยี (Technology Anxiety) และความสามารถในการรับรู้ด้านนวัตกรรมทางเทคโนโลยี (Technological Innovativeness) โดยเป็นการศึกษาเชิงปริมาณที่ใช้แบบสอบถามในการเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้โดยสารที่เคยมีประสบการณ์การใช้งานเทคโนโลยีบริการด้วยตนเองมาก่อน ซึ่งสามารถเก็บแบบสอบถามได้จำนวน 407 ชุด จากนั้นจึงทำการทดสอบสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (Correlation) และการวิเคราะห์การถดถอยแบบเส้นตรงพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่มีผลต่อความตั้งใจในการใช้งานเทคโนโลยีเช็คอินด้วยตนเองผ่านตู้คีออสของคนไทยผลจากการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่มีส่งต่อความตั้งใจในการใช้งานเทคโนโลยีเช็คอินด้วยตนเองผ่านตู้คีออสของคนไทยมากที่สุด คือ การบังคับให้ผู้ใช้งานปฏิเสธการรับบริการรูปแบบเดิม รองลงมา คือ การบังคับให้ผู้ใช้งานยอมรับเทคโนโลยีบริการตนเอง การรับรู้ความเพลิดเพลิน การรับรู้ถึงประโยชน์ ความวิตกกังวลด้านเทคโนโลยี และการรับรู้ถึงความง่ายในการใช้งาน ตามลำดับ โดยสามารถทำนายความตั้งใจในการใช้งานเทคโนโลยีเช็คอินด้วยตนเองผ่านตู้คีออสของคนไทยได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และสามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 76.1 (R2 = 0.761)

本研究旨在探讨影响泰国民众使用自助值机终端（Self-Service Check-in Kiosk）的使用意向的相关因素，研究场景涵盖泰国各地区机场，包括素叻他尼机场、那空是贪玛叻机场、乌隆他尼机场、孔敬机场及彭世洛机场。本研究从四大维度分析影响因素：其一为心理反作用（Psychological Reactance）维度，包含强制用户拒绝原有全流程服务（Force to Reject The Current Full Service）、强制用户接受新型自助服务技术（SST）两类核心因素；其二为技术接受模型（Technology Acceptance Model, TAM）维度，包含感知易用性（Perceived Ease of Use）与感知有用性（Perceived Usefulness）；其三为自助服务技术感知特征维度，包含感知行为控制（Perceived Behavioral Control）、感知愉悦性（Perceived Enjoyment）及感知兼容性（Perceived Compatibility）；其四为个人特质维度，包含技术焦虑（Technology Anxiety）与技术创新特质（Technological Innovativeness）。本研究采用定量研究范式，以曾使用过自助值机技术的乘客为调研样本，通过问卷调查共回收有效问卷407份，随后运用相关分析（Correlation Analysis）与多元线性回归分析（Multiple Regression Analysis），检验各因素与自助值机终端使用意向的关联关系。研究结果显示，对泰国民众使用自助值机终端的使用意向影响程度最高的因素为强制用户拒绝原有服务模式，其次依次为强制用户接受新型自助服务技术、感知愉悦性、感知有用性、技术焦虑及感知易用性；该模型可显著预测泰国民众的自助值机终端使用意向，且可解释76.1%的变量变异（R²=0.761）。