Thematische collectie: Erfgoed van de Oorlog, Getuigen Verhalen, Project 'Schiedamse Bleekneusjes'

Tijdens en na de oorlog werden tal van Schiedamse kinderen elders opgevangen om aan te sterken of na ziekte te herstellen. In het begin speelden lagere scholen en schoolartsen hierin de voornaamste rol. Vanaf januari 1945 zond het plaatselijke Inter Kerkelijk Bureau (IKB) de kinderen uit. In de hongerwinter ging het om ruim 600 kinderen. Ze werden voor korte of langere tijd ondergebracht bij gastgezinnen om even de ellende te kunnen vergeten en op krachten te komen. De kinderen die kort na de oorlog naar het buitenland gingen, kwamen terecht in Engeland, België, Frankrijk, Zwitserland, Denemarken of Zweden. Voordat ze naar een gastgezin konden, moesten ze eerst twee tot acht weken in quarantaine in een kinderkamp. Daar werden ze beziggehouden met wandelingen, spelletjes, uitstapjes en ze leerden iets over de taal van het land. Ook konden ze wennen aan nieuwe (eet)gewoonten. In het begin hadden veel kinderen heimwee, maar aan het eind van hun verblijf wilden velen niet meer terug naar Schiedam. In twintig interviews (verdeeld over twee projecten: 'Schiedamse kinderen op stap' en Schiedamse bleekneusjes') zijn de ervaringen van de kinderen van toen vastgelegd. Foto’s van uitgezonden kinderen staan in de beeldbank van het Schiedamse gemeentearchief.

战争期间及战后，大量斯希丹（Schiedam）儿童被安置于外地，以增强体质或病后康复。初期，小学与校医在此类安置工作中承担了核心职能。1945年1月起，当地跨教会局（Inter Kerkelijk Bureau，简称IKB）接手开展儿童外安置工作。在荷兰饥饿冬天期间，受安置儿童规模超过600名。这些儿童会被短期或长期安置在寄养家庭中，以期暂时逃离苦难、恢复体力。

战后不久前往国外的儿童，最终被安排至英国、比利时、法国、瑞士、丹麦或瑞典。在进入寄养家庭前，他们需先在儿童营地接受2至8周的检疫隔离。营地内会为他们安排徒步、游戏、郊游等活动，同时教授目的地国家的基础语言知识，帮助他们适应新的（饮食）习惯。

安置初期，许多儿童都患上了思乡症，但在安置周期结束时，不少儿童已不愿再返回斯希丹。研究团队通过20次访谈（分属两项主题项目：《斯希丹儿童远行记》（Schiedamse kinderen op stap）与《斯希丹苍白孩童》（Schiedamse bleekneusjes）），完整记录了当年这些儿童的经历。被安置儿童的相关照片，现馆藏于斯希丹市政档案馆的影像数据库中。