Getuigen Verhalen, Reis van de Razzia, interview met Broeder Frans Sprenger

BROEDER FRANS (NL), geboren Frans SprengerFrans Sprenger werd rond de leefttijd van 17, 18 jaar gegrepen door het geloof en wilde graag het klooster in. Het was de zomer van 1944. Nadat Frans verschillende mogelijkheden had onderzocht, was het zijn bedoeling om in september in te treden in een klooster te Zundert. Dat werd verhinderd door de opmars van de geallieerden en Dolle Dinsdag, waardoor reizen naar Brabant niet meer mogelijk was. In afwachting van een opening ging Frans assisteren bij een luchtbeschermingsgroep.Bij de razzia zag Frans geen mogelijkheden om onder te duiken. Hij zag een vriend bepakt en bezakt op weg gaan en sloot zich bij hem aan. Ze werden onder zware bewaking richting Delft gemarcheerd en vandaar met de trein via Haarlem naar Hilversum gebracht waar ze van burgers te eten kregen. In Zwolle hebben ze brieven door het raam naar buiten gegooid als laatste groet aan Nederland.Uit de wagon zagen ze een gebombardeerd Duitsland dat op zijn laatste benen liep. In Wuppertal werden de mannen geregistreerd en Frans werd naar Opladen gebracht. Daar moest hij werken op een mobiele reparatietrein waarin ook gewoond kon worden. Met de reparatietrein is Frans door een groot deel van Duitsland getrokken om het spoor te herstellen.Voor een kantoorjongen als Frans was het leggen van spoorbielzen en rails zwaar werk. Door ziekte kwam hij uiteindelijk in een ziekenhuis terecht. Na weer een periode gewerkt te hebben, ontsnapte Frans met een kleine groep en begon door Duitsland te zwerven op weg naar huis. Op een zekere dag kwam hij een paar Canadezen tegen en kwam er toen terloops achter dat dat gebied bevrijd was.Na een lange tocht kwam Frans in Rotterdam aan, waar hij zijn plannen om het klooster in te gaan onmiddellijk weer oppakte. Na een paar maanden trad hij in bij het trappistenklooster in Zundert. Terugkijkend zegt broeder Frans over zichzelf dat hij vroeger een bedeesd jongetje was. De reis van de razzia heeft hem veranderd. Hij heeft geleerd met andere mensen om te gaan, het moest. Hij werd socialer en dat kwam hem ook van pas in het klooster, “bij allemaal vreemde mensen, allemaal anders”, zo stelt hij. SAMENVATTING ONDERWERP. Op de avond van 9 november 1944 werd er een cordon rond Rotterdam en Schiedam gelegd door het Duitse leger. Alle belangrijke bruggen en strategische punten waren afgezet, trams reden niet meer en het telefoonverkeer was geblokkeerd. Op de twee daarop volgende dagen werden ruim 52.000 Rotterdammers en Schiedammers tussen de zeventien en veertig jaar oud opgepakt en afgevoerd richting Duitsland om daar dwangarbeid te verrichten in veelal beroerde omstandigheden.De Razzia van Rotterdam is een van de grootste klopjachten die het Duits Nationaalsocialistische regime heeft gehouden. Het verzetsblad Vrij Nederland reageerde dan ook geschokt, het schreef op 14 december 1944: ‘Vijftigduizend Nederlandse mannen laten zich als schapen wegvoeren en evenzoveel vrouwen zien toe hoe hun mannen en zoons weerloos naar Hitlers slachtbank worden geleid’.Het project Reis van de Razzia is gebaseerd op gefilmde getuigenissen van mannen die de razzia en de daaropvolgende reis hebben meegemaakt, om een hiaat in de geschiedschrijving te vullen en om inzicht te geven in de gebeurtenissen aan de hand van het thema "Handelingsruimte van een individu in een samenleving onder druk".

弗朗斯·斯普林格修士（Frans Sprenger，荷兰），原名弗朗斯·斯普林格。他在17、18岁时因信仰感召，渴望加入修道院。1944年夏，在考察过多条途径后，他计划于9月进入宗德特（Zundert）的修道院，却因盟军推进与疯狂星期二（Dolle Dinsdag）事件，无法前往布拉班特地区，行程被迫中断。在等待新的机会期间，弗朗斯加入了防空防护小组协助工作。

在纳粹围捕行动中，弗朗斯未能找到藏身之处，目睹一名友人被押解后，便主动跟上队伍。他们在重兵看守下行军前往代尔夫特（Delft），随后乘火车经哈勒姆（Haarlem）抵达希尔弗瑟姆（Hilversum），当地市民为他们提供了食物。在兹沃勒（Zwolle），他们从车窗向外投掷信件，作为对荷兰的最后告别。

从列车车厢中，他们望见满目疮痍的德国，已然濒临崩溃。在伍珀塔尔（Wuppertal），众人被完成登记，弗朗斯被送往奥普拉登（Opladen），在一列兼具居住功能的移动维修列车上工作，负责修复铁轨，随列车穿梭于德国大部分地区。对于弗朗斯这样曾从事文职工作的人而言，铺设枕木与钢轨是极为繁重的体力劳动。后来他因病住院，康复后再度参与工作期间，与一小群同伴一同逃脱，开始在德国境内游荡，试图返回家乡。某日，他偶遇几名加拿大士兵，才得知所在区域已获解放。

历经漫长旅途后，弗朗斯抵达鹿特丹（Rotterdam），随即重新启动进入修道院的计划。数月后，他正式加入宗德特的特拉普派修道院。回首过往，弗朗斯修士坦言自己从前是个腼腆内向的少年，这场围捕之旅彻底重塑了他：他学会了与他人共处——这亦是情势所迫——性格变得愈发合群，这在修道院"与各色陌生人共处，人人各具特质"的环境中，无疑大有助益。

## 事件概述
1944年11月9日夜，德军在鹿特丹与斯希丹（Schiedam）周边构筑封锁线，管控所有关键桥梁与战略要点，有轨电车全面停运，电话通讯遭到切断。随后两日，共有逾5.2万名年龄介于17至40岁之间的鹿特丹与斯希丹市民被拘捕，押往德国从事强制劳动，工作环境普遍恶劣。

鹿特丹围捕行动是德国国家社会主义政权实施的规模最大的搜捕行动之一。地下抵抗报纸《自由荷兰》（Vrij Nederland）于1944年12月14日发表文章，对此次行动表达了强烈愤慨："五万荷兰男子如同绵羊般被驱离，五万余名妇女眼睁睁看着丈夫与儿子无助地走向希特勒的屠宰场。"

"围捕之旅"项目基于亲历此次围捕与后续押解之旅的男性群体的影像证言，旨在填补历史记录的空白，并以"高压社会中个体的行动空间"为核心主题，直观展现该历史事件的全貌。