ปัญหาความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของพระราชบัญญัติมาตรการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำในความผิดเกี่ยวกับเพศหรือที่ใช้ความรุนแรง พ.ศ. 2565

รัฐมีหน้าที่ในการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำและจำเป็นต้องกำหนดขอบเขตการใช้อำนาจของตนเช่นกัน การกำหนดมาตรการการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำตามพระราชบัญญัติมาตรการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำในความผิดเกี่ยวกับเพศหรือที่ใช้ความรุนแรง พ.ศ. 2565 เป็นกฎหมายที่มีวัตถุประสงค์ในการป้องกันการกระทำความเป็นซ้ำ โดยการสร้างมาตรการหรือกฎหมายควบคุมและจำกัดสิทธิเสรีภาพของบุคคลที่มีความเสี่ยงที่จะกระทำความผิดเกี่ยวกับเพศหรือที่ใช้ความรุนแรงภายหลังจากการพ้นโทษตามคำพิพากษา แม้กฎหมายดังกล่าวเป็นกฎหมายที่มีขึ้นเพื่อคุ้มครองประโยชน์สาธารณะ แต่มาตรการตามกฎหมายดังกล่าวเป็นมาตรการที่กระทบต่อสิทธิและเสรีภาพของบุคคลที่รัฐธรรมนูญคุ้มครองไว้ จึงต้องเป็นไปตามเงื่อนไขการตรากฎหมายจำกัดสิทธิของบุคคลตามรัฐธรรมนูญ อีกทั้ง มาตรการดังกล่าวจะต้องเป็นไปโดยชอบด้วยหลักการในระดับรัฐธรรมนูญด้วยวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ศึกษาเปรียบเทียบกับกฎหมายที่เกี่ยวกับการกระทำความผิดซ้ำและปัญหาความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของต่างประเทศ ได้แก่ รัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย ประเทศฝรั่งเศสและประเทศเยอรมนี พร้อมทั้งศึกษาความเห็นของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ (UNHRC) และคำวินิจฉัยของศาลสิทธิมนุษยชนยุโรป (ECtHR) ที่เคยมีต่อมาตรการดังกล่าว เพื่อเปรียบเทียบกฎหมายที่มีวัตถุประสงค์ในการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำ เพื่อแสดงให้เห็นการยอมรับแนวคิดดังกล่าวในทางสากลและลักษณะขอบแขตการจำกัดอำนาจรัฐของมาตรการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำในแต่ละประเทศด้วยผลการศึกษาชี้ให้เห็นถึงปัญหาความชอบด้วยรัฐธรรมนูญหลายประการ ความคลุมเครือของเกณฑ์การประเมินความเสี่ยงและความไม่แน่นอนด้านเนื้อหาของพระราชบัญญัติมาตรการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำในความผิดเกี่ยวกับเพศหรือที่ใช้ความรุนแรง พ.ศ. 2565 จึงมีข้อเสนอในการ “ปรับปรุง” “ยกเลิก” และ “เพิ่มเติม” พระราชบัญญัติดังกล่าวเพื่อให้เป็นไป โดยชอบด้วยรัฐธรรมนูญต่อไป

国家负有防范犯罪再发之职责，同时亦须明确自身权力行使的边界。《佛历2565年性犯罪及暴力犯罪再犯预防措施法》旨在通过制定管控措施或法律，限制刑满释放的性犯罪或暴力犯罪高风险人员的人身自由，以此预防其再次实施犯罪。尽管该法案以维护公共利益为立法目的，但其中的相关措施会对宪法所保障的公民权利与自由造成侵害，因此必须符合宪法对限制公民权利的法律保留原则。此外，此类措施还须符合宪法层级的合法性原则。本研究通过对比澳大利亚维多利亚州、法国、德国的再犯预防相关法律，同时参考联合国人权委员会（UNHRC）的观点及欧洲人权法院（ECtHR）针对此类措施的相关判例，对旨在防范犯罪再发的相关立法进行比较分析，以阐明该理念在全球范围内的接受程度，以及各国再犯预防措施对国家权力的限制边界。研究结果显示，《佛历2565年性犯罪及暴力犯罪再犯预防措施法》存在多项合宪性争议，包括风险评估标准模糊不清、法案内容缺乏确定性等问题。据此，本研究提出对该法案进行“修订”“废止”或“补充完善”，使其符合宪法要求。