Replication Data for: Transect-rapport 2814: Een archeologisch bureauonderzoek, Eemnes, Geerenweg 10, Gemeente Eemnes

Op basis van het bureauonderzoek is voor het plangebied een lage archeologische verwachting vastgesteld op alle perioden. De gespecificeerde verwachting komt overeen met de waarde die in het bestemmingsplan en de gemeentelijke beleidskaart zijn aangegeven. De lage verwachting is erop gebaseerd dat het plangebied zich altijd heeft bevonden in een laaggelegen, drassig gebied dat tot in de 20e eeuw onderhevig is geweest aan overstromingen. Na het afsmelten van het landijs is het pleistoceen glaciaal bekken waarin het plangebied ligt (Eemvallei), is hierin een dik pakket smeltwaterafzettingen, marien-litorale sedimenten en dekzandafzettingen gevormd. Hierbij bleef het glaciaal bekken lager liggen dan de omgeving, waarin zich de hoge stuwwalen van de Utrechtse Heuvelrug bevinden. Daarna vormden zich op de locatie van meertjes en beeklopen lokaal dekzandruggen, waarvan er één op circa 1,4 km ten westen van het plangebied ligt. Deze hoger gelegen delen van het landschap werden vanaf het Laat-Paleolithicum verkozen voor bewoning door hun hoge, droge en strategische ligging. In de laaggelegen gronden – zo ook het plangebied – vormde zich een dik pakket veen, waarop bewoning door de natte omstandigheden niet mogelijk was. In de periode Bronstijd tot Nieuwe tijd is het veengebied onderhevig geweest aan overstromingen vanuit het Eem (700 m ten oosten van het plangebied). Hierbij zijn door getijdewerking delen van het veen weggeslagen, en zijn klei- en zand afgezet. In de rustigere perioden vormde zich in het plangebied opnieuw veen. De top hiervan is echter door landbouwwerkzaamheden (ploegen) vanaf de 12e eeuw verdwenen. In de ondergrond resteert op basis van geologische boringen in de omgeving nog ongeveer een 3,5 m dik veenpakket, maar bewoonbare (veraarde) lagen worden hier door de natte omstandigheden niet verwacht. Hierom is de verwachting op resten uit de Bronstijd – Late-Middeleeuwen A laag.
Uit de Late-Middeleeuwen B en de Nieuwe tijd worden door het optreden van overstromingen in het gebied ook geen archeologische resten (in situ) verwacht. Getuige historisch kaartmateriaal is het plangebied in de 19e-20e eeuw niet bebouwd geweest. Uitgaande van de lage ligging, de ontginningsgeschiedenis, de maaiveldhoogte en de overstromingen zal dit in de periode direct hieraan voorafgaand vermoedelijk ook het geval zijn geweest. Bovendien geldt dat wanneer het plangebied in die periode wel bewoond is geweest, resten hiervan niet meer in situ worden verwacht. Dit heeft zowel te maken met de overstromingen als met inundaties ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, waarbij de polder tweemaal onder water is gezet.

基于案头调研（bureauonderzoek），本规划区域（plangebied）各时期的考古潜力（archeologische verwachting）均被评定为较低等级。本次明确的潜力等级与《土地利用规划》及市级政策地图中载明的标准一致。本次评定低潜力等级的依据为：该规划区域始终属于低洼湿润地带，直至20世纪仍频繁遭受洪涝灾害。
末次冰期冰盖消融后，本规划区域所在的更新世（pleistoceen）冰川盆地（glaciaal bekken）即艾瑟尔河谷（Eemvallei）内形成了厚层的冰融水沉积、海相-滨岸沉积物及风成砂堆积。该冰川盆地始终低于周边区域，周边分布有乌得勒支丘陵（Utrechtse Heuvelrug）的高大冰碛丘陵（stuwwalen）。此后，在湖泊与溪流沿岸区域局部形成了风成砂脊（dekzandruggen），其中一处砂脊位于规划区域西侧约1.4公里处。该区域地势较高、干燥且具有战略优势，自旧石器时代晚期（Laat-Paleolithicum）起便成为人类定居的优选之地。而在低洼地带（包括本规划区域）则形成了厚层泥炭（veen），受潮湿环境限制，此处从未有人类定居活动。
自青铜时代（Bronstijd）至近代（Nieuwe tijd），该泥炭地带（规划区域东侧700米处为艾瑟尔河）持续遭受艾瑟尔河的洪涝侵袭。潮汐作用（getijdewerking）侵蚀了部分泥炭层，并沉积了黏土与砂质沉积物。在灾害间歇期，规划区域内会再次形成泥炭堆积，但自12世纪起，泥炭表层因农业耕作（犁地，ploegen）被完全移除。根据周边地质钻孔数据，地下仍残留有约3.5米厚的泥炭层，但受潮湿环境影响，该区域未发现可居住的（经人类活动扰动的）地层。因此，青铜时代至中世纪晚期A阶段的考古遗存潜力仍被评定为较低等级。
针对中世纪晚期B阶段及近代，受区域内持续发生的洪涝灾害影响，同样未发现原位（in situ）考古遗存的潜力。根据历史地图资料，该规划区域在19至20世纪未进行过任何建设活动。结合其低洼地势、开发历史（ontginningsgeschiedenis）、地面高程（maaiveldhoogte）及频繁的洪涝灾害，可推测在该时段之前的时期，区域内同样未开展建设活动。此外，即便该区域在上述时期曾有人类定居，其遗存也已无法以原位状态保存。这一方面源于长期的洪涝灾害，另一方面则与第二次世界大战期间该圩田（polder）两次被洪水淹没有关。