การเปิดรับข่าวสารด้านพุทธธรรมกับความรู้ ทัศนคติและการพัฒนาคุณภาพชีวิต และสังคมของพุทธศาสนิกชนในเขตกรุงเทพมหานคร

ศึกษาการเปิดรับข่าวสารด้านพุทธธรรมของพุทธศาสนิกชน ในเขตกรุงเทพมหานครและศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางประชากร กับการเปิดรับข่าวสารด้านพุทธธรรม ความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับข่าวสารด้านพุทธธรรมกับความรู้ ทัศนคติ และการพัฒนาคุณภาพชีวิตและสังคมและความสัมพันธ์ระหว่างความพึงพอใจ ที่ได้จากการเปิดรับข่าวสารด้านพุทธธรรม กับการพัฒนาคุณภาพชีวิตและสังคม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ พุทธศาสนิกชนในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 408 คน การเก็บข้อมูลใช้แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์คือ การทดสอบความแตกต่างโดยใช้ค่า T-Test การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบ ANOVA และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1. กลุ่มตัวอย่างที่มี อายุแตกต่างกันมีการเปิดรับข่าวสารด้านพุทธธรรมจาก สื่อมวลชน สื่อบุคคล สื่อเฉพาะกิจและจากรายการธรรมะของกรมการศาสนา/วัด แตกต่างกัน 2. กลุ่มตัวอย่างที่มีสถานภาพการสมรส แตกต่างกัน มีการเปิดรับข่าวสารด้านพุทธธรรมจากสื่อมวลชน สื่อบุคคล และจากรายการธรรมะของกรมการศาสนา/วัด แตกต่างกัน ยกเว้น การเปิดรับข่าวสารด้านพุทธธรรม จากสื่อเฉพาะกิจไม่แตกต่างกัน 3. กลุ่มตัวอย่างที่มี เพศ การศึกษา อาชีพและรายได้แตกต่างกัน มีการเปิดรับข่าวสารด้านพุทธธรรม จากสื่อมวลชน สื่อบุคคล สื่อเฉพาะกิจ และจากรายการธรรมะของกรมการศาสนา/วัด ไม่แตกต่างกัน 4. การเปิดรับข่าวสารด้านพุทธธรรมจากสื่อเฉพาะกิจ สื่อบุคคลและรายการธรรมะของกรมการศาสนา/วัด มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับ ความรู้เกี่ยวกับ พุทธธรรมเพื่อนำไปพัฒนาคุณภาพชีวิตและสังคม ยกเว้นการเปิดรับข่าวสารด้านพุทธธรรมจากสื่อมวลชน ไม่มีความสัมพันธ์กับ ความรู้เกี่ยวกับพุทธธรรมเพื่อนำไปพัฒนาคุณภาพชีวิตและสังคม 5. การเปิดรับข่าวสารด้านพุทธธรรมจากสื่อมวลชน สื่อบุคคล สื่อเฉพาะกิจ และรายการธรรมะของกรมการศาสนา/วัด ไม่มีความสัมพันธ์กับ ทัศนคติต่อการนำพุทธธรรมไปพัฒนาคุณภาพชีวิตและสังคม 6. การเปิดรับข่าวสารด้านพุทธธรรมจากสื่อมวลชน สื่อบุคคล สื่อเฉพาะกิจ และรายการธรรมะของกรมการศาสนา/วัด มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับ การพัฒนาคุณภาพชีวิตและสังคม 7. ความพึงพอใจที่ได้จากการเปิดรับข่าวสารด้านพุทธธรรมจากสื่อต่างๆ มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตและสังคม

本研究旨在探究曼谷地区佛教信众的佛教资讯接触现状，分析人口统计学特征与佛教资讯接触行为间的关联，同时考察佛教资讯接触与相关知识、态度、生活及社会品质发展的关系，以及佛教资讯接触所带来的满意度与生活及社会品质发展之间的关联。本研究的研究对象为曼谷地区的佛教信众，共纳入408名有效样本。数据采集采用问卷调查法，数据分析使用统计软件SPSS完成，所采用的统计分析方法包括t检验（T-Test）、单因素方差分析（ANOVA）及皮尔逊积矩相关系数（Pearson Correlation Coefficient）。研究结果如下：1. 不同年龄组的研究对象在通过大众媒体、人际渠道、特定活动渠道以及宗教事务部/寺庙的佛法节目接触佛教资讯方面存在显著差异；2. 不同婚姻状况的研究对象在通过大众媒体、人际渠道以及宗教事务部/寺庙的佛法节目接触佛教资讯方面存在显著差异，仅通过特定活动渠道接触佛教资讯时无显著组间差异；3. 不同性别、受教育程度、职业及收入水平的研究对象，在通过各类渠道接触佛教资讯方面均无显著组间差异；4. 通过特定活动渠道、人际渠道以及宗教事务部/寺庙的佛法节目接触佛教资讯的行为，与用于提升生活与社会品质的佛教知识呈显著正相关，而通过大众媒体接触佛教资讯的行为与该类知识无显著关联；5. 通过各类渠道接触佛教资讯的行为，与以佛法提升生活及社会品质的态度无显著关联；6. 通过各类渠道接触佛教资讯的行为，与生活及社会品质的发展呈显著正相关；7. 透过各类渠道接触佛教资讯所获得的满意度，与生活及社会品质的发展呈显著正相关。