ТУРИЗМ ТЎҒРИСИДАГИ ҚОНУНЧИЛИКНИНГ ШАКЛЛАНИШИ ВА РИВОЖЛАНИШ БОСҚИЧЛАРИ

Бугунги кунда туризм жаҳон иқтисодиётининг стратегик тармоқларидан бирига айланиб, унинг барқарор ривожланиши бевосита мустаҳкам ҳуқуқий базага таянади. Ўзбекистонда туризм соҳасини либераллаштириш ва норматив-ҳуқуқий ҳужжатларни халқаро стандартларга мослаштириш жараёнлари жадал кечаётган бир вақтда, туризм ҳуқуқининг тарихий-ҳуқуқий илдизларини, меҳмондостлик институтининг эволюциясини илмий-назарий жиҳатдан тадқиқ этиш долзарб аҳамият касб этади. Мақоланинг асосий мақсади қадимги жамиятлардаги урф-одат ва хушмуомалалик белгиси бўлган "меҳмондостлик" тушунчасининг аниқ ҳуқуқий мажбурият ва хавфсизлик кафолати шаклига ўтиш жараёнини, шунингдек, Ўзбекистон миллий туризм қонунчилигининг шаклланиш ва ривожланиш босқичларини хронологик изчилликда очиб беришдан иборат.时至今日，旅游业已跻身世界经济的战略支柱产业之列，其可持续发展须臾离不开坚实的法治根基。当前，乌兹别克斯坦正同步推进旅游业自由化改革与规范性法律文件的国际标准接轨工作，在此背景下，从法理层面探究旅游业法治的历史法源与好客制度的演化历程，具有至关重要的现实意义。本文的核心研究目标，一是厘清作为古代社会习俗与文明表征的“好客”理念，如何逐步转化为具备明确法律约束力与安全保障的制度形态；二是按时间序列梳理乌兹别克斯坦国家旅游立法的形成与发展阶段。