Veteranen Instituut, IPNV, interview 209

De geinterviewde vertelt over haar belevenissen van de aanloop naar en de tijd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze vertelt hoe buren Joodse kinderen naar Nederland brachten. Ze vertelt over de mobilisatie. Toen was er constant verkeer naar de Grebbelinie, zij was toen bang, de oorlog kwam steeds dichterbij. De geïnterviewde vertelt over NSB’ers en beschrijft hoe zij als kind de situatie ervoer. In 1943 ging de geïnterviewde in het verzet. Ze vertelt over de verzetsactiviteiten. In haar huis zaten onderduikers. Aan een aantal controles heeft ze met geluk kunnen ontsnappen. Meerdere malen zat ze kort ondergedoken. De geïnterviewde vertelt over de gestrande geallieerde piloten en hoe zij niet goed begrepen hoe de situatie in elkaar zat. Ze vertelt over het crossen van deze piloten richting het zuiden. De geïnterviewde vertelt over het helpen van mensen met onderduiken en spreekt over de stommiteiten die voorkwamen. Tijdens de razzia in maart 1945 werd er bewust naar haar gezocht. Een keer werd de geïnterviewde gearresteerd en is toen weer vrijgekomen. Haar werk bij het verzet had gevolgen voor haar leven na de oorlog. Terug naar het gewone bestaan was moeilijk. Na de bevrijding ging zij door bij de Binnenlandse Strijdkrachten.