ผลของโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตต่อภาวะสุขภาพจิตของนักศึกษาพยาบาล

การศึกษาวิจัยในครั้งนี้ เป็นแบบกึ่งทดลองวัดสองครั้งก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตของนักศึกษาพยาบาล กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาพยาบาล ที่มีอาย 18-20 ปี ที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนด จำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คน กลุ่มทดลองจะได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตที่ได้พัฒนาจากแนวคิดของจอร์ม ประกอบด้วย 8 กิจกรรม ดำเนินกิจกรรม สัปดาห์ละ 1 ครั้ง ๆ ละ 90 นาที ติดต่อกัน รวมทั้งสิ้น 8 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมจะได้รับการดูแลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ โปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิต และแบบประเมินภาวะสุขภาพจิตฉบับภาษาไทยซึ่งประกอบด้วย 3 ด้าน ผ่านการตรวจสอบความตรงของเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 ท่าน และแบบประเมินภาวะสุขภาพจิตมีค่าสัมประสิทธิ์สัมพันธ์แอลฟาครอนบาค เท่ากับ .91 วิเคราะห์ข้อมูลส่วนบุคคลด้วยสถิติเชิงพรรณนา แจกแจงความถี่ ร้อยละ และเปรียบเทียบคะแนนภาวะสุขภาพจิตระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมด้วยสถิติทดสอบทีชนิดที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน (Dependent t-test) และเปรียบเทียบผลต่างค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะสุขภาพจิตก่อนและหลังได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมด้วยสถิติทดสอบทีชนิดที่เป็นอิสระต่อกัน (Independent t-test)ผลการวิจัย พบว่า 1) ค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะสุขภาพจิตของกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตทุกด้าน (ภาวะซึมเศร้า [M = 1.4, SD = 1.3] ภาวะวิตกกังวล [M = 1.8, SD = 1.7] ภาวะเครียด [M = 1.2, SD = 1.5]) ต่ำกว่าก่อนการทดลอง (ภาวะซึมเศร้า [M = 3.6, SD = 3.5] ภาวะวิตกกังวล [M = 4.2, SD = 3.2] ภาวะเครียด [M = 3.9, SD = 3.2]) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 3.21, 3.60, 4.21, p<.001 ตามลำดับ) 2) ผลต่างค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะสุขภาพจิตของนักศึกษาพยาบาล ระหว่างก่อนและ หลังได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตของกลุ่มทดลองทุกด้าน (ภาวะซึมเศร้า [D1 = 2.20, SD = 3.04] ภาวะวิตกกังวล [D1 = 2.40, SD = 2.91] ภาวะเครียด [D1 = 2.70, SD = 3.01]) ต่ำกว่ากลุ่มควบคุม (ภาวะซึมเศร้า [D2 = -.53, SD = 1.35] ภาวะวิตกกังวล [D2 = -.46, SD = 1.83] ภาวะเครียด [D2 = -.23, SD = 1.47]) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -3.55, -3.76, -4.20, p<.001 ตามลำดับ)ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า โปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิต สามารถพัฒนาภาวะสุขภาพสุขภาพจิตของนักศึกษาพยาบาลได้อย่างมีประสิทธิผล ดังนั้นโปรแกรมการเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิต จึงเป็นอีกทางเลือกหนึ่งสำหรับบุคลากรทางสุขภาพที่จะนำไปเสริมสร้างภาวะสุขภาพจิตของนักศึกษาพยาบาล