ผลของโปรแกรมจิตวิทยาเชิงบวกต่อความหวังในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการผ่าตัดร่วมกับยาเคมีบำบัด

การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่ม วัดผลก่อนและหลังการทดลอง โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมจิตวิทยาเชิงบวก ต่อความความหวังในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการผ่าตัดร่วมกับยาเคมีบำบัด กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยเพศหญิงที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเต้านมระยะที่ 1-3 ที่ได้รับการผ่าตัดร่วมกับยาเคมีบำบัด มีช่วงอายุอยู่ระหว่าง 25-59 ปี และมีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนด จำนวน 64 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 32 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมจิตวิทยาเชิงบวก ซึ่งประกอบด้วย 8 กิจกรรม ใช้เวลากิจกรรมละ 60 นาที สัปดาห์ละ 1 ครั้ง ติดต่อกัน 8 สัปดาห์ และกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ โปรแกรมจิตวิทยาเชิงบวก ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 ท่าน และดัชนีวัดความหวัง มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าครอนบาค เท่ากับ 0.83 วิเคราะห์ข้อมูลส่วนบุคคลโดยใช้สถิติพรรณนา แจกแจงความถี่ ร้อยละ และเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยคะแนนความหวังของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ด้วยสถิติทดสอบทีชนิดที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน (Dependent t-test) และเปรียบเทียบผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนความหวัง ก่อนและหลังได้รับโปรแกรมจิตวิทยาเชิงบวก ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ด้วยสถิติทดสอบทีชนิดที่เป็นอิสระจากกัน (Independent t-test)ผลการวิจัยสรุปได้ ดังนี้ คือ1) ค่าเฉลี่ยคะแนนความหวังของกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมจิตวิทยาเชิงบวก(M=43.84, SD=1.32) สูงกว่าก่อนการทดลอง (M=35.88, SD=1.64) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=22.10, p<.001)2) ผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนความหวัง ก่อนและหลังการทดลอง ของกลุ่มทดลอง (M=7.97, SD=2.03) ซึ่งได้รับโปรแกรมจิตวิทยาเชิงบวก และกลุ่มควบคุม (M=0.06, SD=0.24) ซึ่งได้รับการพยาบาลตามปกติ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=21.77, p<.001)ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า โปรแกรมจิตวิทยาเชิงบวก สามารถเพิ่มความหวังในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการผ่าตัดร่วมกับยาเคมีบำบัดได้อย่างมีประสิทธิผล ดังนั้น โปรแกรมจิตวิทยาเชิงบวก จึงเป็นอีกทางเลือกหนึ่งสำหรับบุคลากรทางด้านสุขภาพที่จะนำไปช่วยเหลือผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการผ่าตัดร่วมกับยาเคมีบำบัดในการส่งเสริมความหวังได้