การนำของเหลือทิ้งจากการเกษตรและฝุ่นจากรีเจนเนอเรเตอร์ของเตาหลอมแก้วมาใช้ในกระบวนการหลอมแก้ว

ในการผลิตแก้วโซดาไลม์ การระเหยของสารระเหยจากการหลอมแก้วเป็นสาเหตุของการปล่อยฝุ่นจากเตาหลอมแก้ว ฝุ่นที่เกิดขึ้นนี้จะสะสมอยู่บนเครื่องรีเจนเนอเรเตอร์และจำเป็นที่จะต้องกำจัดออก ดังนั้น งานวิจัยนี้ในส่วนของการทดลองส่วนแรกจึงเน้นที่การใช้ฝุ่นที่เหลือจากการหลอมแก้วมาใช้ใหม่ในการผลิตแก้ว สูตรแก้วถูกเตรียมตั้งแต่ร้อยละ 1 ถึง 5 และ 10 โดยน้ำหนักของฝุ่นจากรีเจนเนอเรเตอร์เพื่อทดแทนในวัตถุดิบทั้งหมดของสูตรมาตรฐาน การวิเคราะห์เฟสและองค์ประกอบทางเคมีของฝุ่นโดยการเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์ (XRD) และเทคนิคเอกซ์เรย์ฟลูออเรสเซนส์ (XRF) ระบุว่าฝุ่นประกอบด้วยโซเดียมซัลเฟตเป็นองค์ประกอบหลัก การวิเคราะห์เชิงความร้อน (TG/DSC) เปิดเผยว่าการเติมฝุ่นเหลือทิ้งจากรีเจนเนอเรเตอร์จะช่วยลดอุณหภูมิของปฏิกิริยาการหลอมเหลวของสูตรแก้ว โดยปริมาณฝุ่นที่เหมาะสมที่สุด ซึ่งทำให้ได้ผลิตภัณฑ์แก้วที่มีจำนวนฟองอากาศเหลือน้อยที่สุดคือร้อยละ 2 โดยน้ำหนัก (D2) จากผลการวัดค่าสีตามระบบ CIE และการวัดไดลาโตเมทรีพบว่าการแทนที่วัตถุดิบทั้งหมดด้วยฝุ่นจากรีเจนเนอเรเตอร์ในสูตรแก้วมากถึงร้อยละ 2 โดยน้ำหนักไม่ส่งผลต่อสีแก้ว ค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวทางความร้อน อุณหภูมิกลาสทรานสิชัน และจุดอ่อนตัวของไดลาโทเมตริกของผลิตภัณฑ์แก้ว ในส่วนของการทดลองส่วนที่สองจึงเน้นที่การใช้เถ้าชานอ้อยมาใช้ใหม่ในการผลิตแก้ว สูตรแก้วถูกเตรียมตั้งแต่ร้อยละ 0.5 ถึง 2.0 และ 4.0 โดยน้ำหนักของเถ้าชานอ้อย เพื่อทดแทนในวัตถุดิบทั้งหมดของสูตรมาตรฐาน การวิเคราะห์เฟสและองค์ประกอบทางเคมีของฝุ่นโดยการเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์ (XRD) และเทคนิคเอกซ์เรย์ฟลูออเรสเซนส์ (XRF) ระบุว่าเถ้าชานอ้อยประกอบด้วยซิลิกาเป็นองค์ประกอบหลัก จากการทดลองพบว่า ปริมาณเถ้าชานอ้อยที่เหมาะสมที่สุด ซึ่งทำให้ได้ผลิตภัณฑ์แก้วมีจำนวนฟองอากาศเหลือน้อยที่สุดคือร้อยละ 1.5 โดยน้ำหนัก (B1.5) จากผลการวัดค่าสีตามระบบ CIE และการวัดไดลาโตเมทรีพบว่าการแทนที่วัตถุดิบทั้งหมดด้วยเถ้าชานอ้อยในสูตรแก้วมากถึงร้อยละ 1.5 โดยน้ำหนัก ไม่ส่งผลต่อสีแก้ว และค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวทางความร้อน อุณหภูมิกลาสทรานสิชัน และจุดอ่อนตัวของไดลาโทเมตริกของผลิตภัณฑ์แก้วนั้นใกล้เคียงกับของตัวอย่างมาตรฐาน (STD) ในการทดลองส่วนสุดท้ายนี้จะเน้นที่การใช้ฝุ่นจากรีเจนเนอเรเตอร์และเถ้าชานอ้อยมาใช้ในการผลิตแก้ว โดยสูตรแก้วถูกเตรียมตั้งแต่ร้อยละ 0.5 ถึง 2.0 และ 4.0 โดยน้ำหนักของเถ้าชานอ้อยเพื่อทดแทนในวัตถุดิบทั้งหมดของสูตร D2 (สูตรที่แทนที่ฝุ่นปริมาณร้อยละ 2 โดยน้ำหนักลงในสูตรมาตรฐาน) จากผลการวัดค่าสีตามระบบ CIE เมื่อเติมเถ้าชานอ้อยลงไปในสูตร D2 ทำให้แก้วเปลี่ยนจากสีใสเป็นสีเขียว และการวัดไดลาโตเมทรีพบว่าค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวทางความร้อน อุณหภูมิกลาสทรานสิชัน และจุดอ่อนตัวของไดลาโทเมตริกของผลิตภัณฑ์แก้วนั้นใกล้เคียงกับของตัวอย่างมาตรฐาน (STD)