การคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญโดยศาลรัฐธรรมนูญ

แม้ว่ารัฐธรรมนูญฉบับนี้ได้มีการปรับปรุงบทบัญญัติเกี่ยวกับการรับรองและคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพให้ครอบคลุมอย่างกว้างขวางยิ่งขึ้น ด้วยเจตนารมณ์ที่มุ่งหวังให้สิทธิและเสรีภาพได้รับความคุ้มครองเป็นหลักส่วนการจำกัดสิทธิและเสรีภาพเป็นข้อยกเว้น รวมทั้งกำหนดให้มีหน้าที่ของรัฐ และกำหนดหน้าที่และอำนาจของศาลรัฐธรรมนูญในการให้ความคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพให้ครอบคลุมการตรวจสอบความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของร่างกฎหมายและกฎหมายตามมาตรา 148 และมาตรา 212 การตรวจสอบความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของการกระทำซึ่งมีผลเป็นการละเมิดสิทธิและเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญของบุคคลตามมาตรา 213 และการพิจารณาวินิจฉัยเกี่ยวกับหน้าที่ของรัฐตามหมวด 5 หน้าที่ของรัฐ ตามมาตรา 51 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 อย่างไรก็ดี โดยที่บทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญ และกฎหมายที่เกี่ยวข้องยังไม่มีความชัดเจนทั้งในส่วนของสิทธิและเสรีภาพที่ได้รับการรับรองไว้ในรัฐธรรมนูญและการจำกัดสิทธิและเสรีภาพในรัฐธรรมนูญ การกำหนดเงื่อนไข ข้อจำกัด หรือขั้นตอนอันไม่จำเป็นในการเสนอเรื่องต่อศาลรัฐธรรมนูญ และการขาดกำหนดระยะเวลาในการพิจารณาคดีของศาลรัฐธรรมนูญและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ย่อมส่งผลต่อการปรับใช้บทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญและกฎหมายทำให้ก่อให้เกิดปัญหาต่อการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญโดยศาลรัฐธรรมนูญ เพื่อเป็นการแก้ไขปัญหาดังกล่าว กรณีจึงสมควรแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้บทบัญญัติเกี่ยวกับการรับรองสิทธิและเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญ การจำกัดสิทธิและเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญ และขั้นตอนการเสนอเรื่องต่อศาลรัฐธรรมนูญมีความชัดเจนและเหมาะสม รวมทั้งลดขั้นตอนและเงื่อนไขที่ไม่จำเป็นต่อการเสนอเรื่องต่อศาลรัฐธรรมนูญ และกำหนดระยะเวลาการดำเนินการในแต่ละขั้นตอน นอกจากนี้ สมควรปรับการใช้และการตีความรัฐธรรมนูญและกฎหมายให้มีความชัดเจนและเป็นมาตรฐานเดียวกัน